فروشگاه تجهیزات پزشکی اریا مدیک

کمک نیاز دارید؟ ۰۹۱۴۲۰۶۷۷۷۰

قوز، علل و روش های درمان آن

سحر احمدیان
۲۰ آذر ۱۴۰۲
0 دیدگاه

 

 

قوز یا کیفوز چیست؟

قوز، وضعیتی است که در آن قسمت بالایی کمر و پشت یک فرد به طور غیرطبیعی به جلو خم می‌شود و فرد به نظر می‌رسد که یک منحنی بزرگ به شکل "C" در قسمت پشتی بدن دارد. قوز معمولاً در ناحیه گردن (قوز گردنی)، ناحیه بین شانه‌ها (قوز دوشی) یا ناحیه پایین‌تر از شانه‌ها (قوز کمری) مشاهده می‌شود. در برخی از موارد، قوز می‌تواند در بیش از یک ناحیه از قسمت بالایی بدن رخ دهد.

 

علل قوزکمر

  1. قوز ارثی: برخی افراد در اثر عوامل ژنتیکی قابلیت بیشتری برای تشکیل قوز دارند. این نوع قوز معمولاً در طول رشد بدن در دوران کودکی و نوجوانی تشدید می‌شود.
     
  2. نقص عضلانی: ضعف عضلات پشتی، عضلات شانه و گردن و عضلات مربوط به پشت بدن ممکن است باعث قوز شود. این ضعف می‌تواند به علت عوامل مربوط به عضلات، مانند اختلالات عضلانی-اسکلتی، ضعف عضلات پس از آسیب یا عوامل دیگری باشد.
     
  3. اختلالات استخوانی: برخی از اختلالات استخوانی مانند اسکولیوز (انحراف جانبی ستون فقرات) می‌توانند به قوز منجر شوند. در اسکولیوز، ستون فقرات به یک طرف خم می‌شود و ممکن است قوزی در ناحیه پشتی بدن شکل بگیرد.
     
  4. شرایط پزشکی: برخی از شرایط پزشکی مانند سندرم مارفان، سندرم داون، بیماری هشتویگ و سایر بیماری‌های عضلانی-اسکلتی می‌توانند با قوز همراه باشند.

 

قوز هم چنین می‌تواند تاثیرات مختلفی بر روی سلامت و کیفیت زندگی فرد داشته باشد، از جمله مشکلات تنفسی، درد عضلانی و اسکلتی، محدودیت در حرکت‌های روزمره و تأثیرات روانی. در صورت مشاهده قوز یا نگرانی در این زمینه، مهم است که به پزشک مراجعه کنید تا تشخیص دقیق و برنامه درمانی مناسب را تعیین کند.

 

 

علائم و نشانه‌های قوز کمری 

  1. تغییر شکل: قوز کمری باعث تغییر در منحنی طبیعی ناحیه کمر می‌شود. این تغییر شکل ممکن است به صورت یک خمش به جلو (قوز قفسه سینه) یا یک خمش به عقب (قوز کمر) در ناحیه کمری ظاهر شود.
     
  2. درد: برخی افراد با قوز کمری ممکن است درد و عدم راحتی در ناحیه کمر و کمر پایین تجربه کنند. این درد ممکن است مزمن و موجود در طول روز باشد یا به صورت تشدید شده در برخی فعالیت‌ها مانند بلند شدن از صندلی یا حمل اشیاء سنگین احساس شود.


     
  3. خستگی و سستی عضلات: قوز کمری می‌تواند باعث خستگی و سستی عضلات پشتی و شکمی شود. این ممکن است باعث کاهش قدرت و استقامت عضلات شود و فرد را در انجام فعالیت‌های روزمره محدود کند.
     
  4. مشکلات تنفسی: در برخی موارد قوز کمری می‌تواند به فشار بر روی قفسه سینه و زیرگروه عضلات تنفسی منجر شود. این ممکن است باعث مشکلات تنفسی مانند ضعف تنفسی، احساس خفگی و کاهش استقامت در فعالیت‌های ورزشی شود.
     
  5. مشکلات جسمی و روانی: قوز کمری ممکن است باعث ایجاد مشکلات جسمی و روانی شود. افراد ممکن است به دلیل تغییر شکل بدن خود از خجالت یا نگرانی درباره ظاهر خود رنج ببرند و این ممکن است تأثیرات روانی منفی داشته باشد.

 

قوز کمر در کودکان


قوز کمری در بین کودکان رایج است و می‌تواند در انواع مختلف و درصدهای متفاوتی ظاهر شود. برخی از قوز کمری‌ها طبیعی هستند و به‌ طور معمول تا سن بلوغ خود کودک به‌ طور خودبخود بهبود می‌یابد. اما در برخی موارد، قوز کمری می‌تواند نشانه‌ای از مشکلات جدی تغییر شکل استخوانی یا عضلانی باشد و نیاز به تشخیص و درمان تخصصی دارد.

قوز کمری معمولاً در دوره‌های رشد سریع کودکان، مانند دوره نشستن، خزیدن و راه رفتن شروع می‌شود. به طور کلی، اغلب این نوع قوز کمری‌ها در سنین پیش از دبستان شروع می‌شوند و به طور طبیعی بهبود می‌یابند. در صورتی که قوز کمری در سنین بعدی (بعد از دبستان) ظاهر شود، نیاز به ارزیابی تخصصی توسط یک پزشک متخصص ارتوپدی یا فیزیوتراپی دارد.

در هر صورت، در صورت بروز قوز کمری در کودکان، مهم است توجه و مشاوره پزشکی حاصل شود تا علت و شدت قوز کمری مورد بررسی قرار گیرد و در صورت لزوم، برنامه درمانی مناسب تعیین شود.

 

 

 

 روش های تشخیص قوز کمر

برای تشخیص قوز کمری، پزشک معمولاً از روش‌های زیر استفاده می‌کند:

  1. معاینه بالینی: پزشک با معاینه بدن فرد و بررسی نشانه‌ها و علائم مربوطه، اولین تشخیص خود را می‌گذارد. او نکاتی مانند تغییر شکل ظاهری ناحیه کمر و قفسه سینه، ناهنجاری در قد فرد، تعادل و تمایل قوس‌های طبیعی ناحیه کمر را مورد بررسی قرار می‌دهد.
     
  2. تاریخچه پزشکی: پزشک ممکن است سوالاتی در مورد علائم، شدت، زمان ظهور و تغییر شکل قوز کمری، فعالیت‌های روزمره، وجود درد، مشکلات تنفسی و سایر علائم مرتبط را از فرد دریافت کند. اطلاعات دریافتی از تاریخچه پزشکی به تشخیص و تعیین علت قوز کمری کمک می‌کند.
     
  3. تصویربرداری: در صورت لزوم، پزشک ممکن است روش‌های تصویربرداری مانند ایکس‌ری، جذب نوری، ماموگرافی، توموگرافی کامپیوتری (CT) و مغناطیس‌نوریسی (MRI) را در نظر بگیرد. این روش‌ها به پزشک کمک می‌کنند تا تصویر دقیق‌تری از ساختارهای استخوانی و بافتی در ناحیه کمری کسب کند و هر ناهنجاری موجود را تشخیص دهد.
     
  4. اندازه‌گیری زاویه قوز کمری: پزشک می‌تواند با استفاده از ابزارهای خاص، زاویه قوز کمری را اندازه‌گیری کند. این اندازه‌گیری می‌تواند به تشخیص و بررسی شدت قوز کمری کمک کند.
     
  5. ارزیابی عوامل مرتبط: پزشک ممکن است نیاز به ارزیابی عوامل مرتبط با قوز کمری داشته باشد. این شامل بررسی وضعیت عضلات، ارزیابی عوامل مؤثر بر رشد استخوانی مانند کمبود ویتامین   Dو کلسیم، بررسی عوامل وراثتی و ارزیابی مشکلات عصبی می‌شود.

 

 

درمان قوز کمری

درمان قوز کمری بستگی به علت و شدت آن دارد. در بیشتر موارد، درمان قوز کمری شامل ترکیبی از روش‌های غیرجراحی است که بهبود علائم و اصلاح قوز کمری را هدف می‌گیرند. در زیر، چند روش درمانی رایج برای قوز کمری را بررسی می‌کنیم:

  1. فیزیوتراپی و تمرینات: تمرینات استحکام بخشی و کشش عضلات کمر و شکمی، تمرینات درمانی و اصلاحی، و تمرینات افزایش انعطاف‌پذیری می‌تواند به تقویت عضلات پشتی و شکمی و بهبود قوز کمری کمک کند. فیزیوتراپیست می‌تواند برنامه تمرینی مناسب برای هر فرد تهیه کند و به طور منظم پیگیری کند.
     
  2. ماساژ و تکنیک‌های درمانی: ماساژ و تکنیک‌های درمانی مانند مانیپولاسیون مفصلی، ماساژ عمیق با فشار، الکتروتراپی و استفاده از گرما یا سرماستفاده می‌شوند تا درد و التهاب را کاهش دهند و انعطاف‌پذیری و عملکرد عضلات را بهبود بخشند.
     
  3. استفاده از قوز بند طبی: استفاده از قوز بند طبی ممکن است در برخی موارد کمک کننده باشد. قوز بند طبی به عنوان یک پشتیبان موقت برای ناحیه کمری استفاده می‌شود و تمامی کنش‌های تحرکی را نباید محدود کند. قوز بند طبی در شکل ها و اندازه های مختلفی وجود دارد. جهت ملاحظه و خرید انواع قوز بند طبی کایک کنید.


     
  4. تغییر در رفتارهای روزمره: تغییر در رفتارهای روزمره مانند بهبود وضعیت نشستن و خوابیدن، استفاده از صندلی‌های مناسب، و تغییر در فعالیت‌های روزانه می‌تواند به بهبود قوز کمری کمک کند. این شامل بهبود تکنیک‌های برخورد با وزنه برداری، جابجایی صحیح و برخورداری از استراحت مناسب است.
     
  5. کنترل وزن: در صورتی که چاقی عاملی در قوز کمری باشد، کاهش وزن می‌تواند بهبود آن را تسریع کند. کاهش وزن ممکن است به کاهش فشار و استرس بر روی ناحیه کمری کمک کند.
     
  6. کار درمانی: در برخی موارد، جلسات کار درمانی می‌تواند به فرد کمک کند تا نحوه انجام فعالیت‌های روزمره را تغییر دهد و تکنیک‌های صادره و حفاظت از ناحیه کمری را بیاموزد. این می‌تواند شامل تکنیک‌های درست نشستن، حرکات باربری صحیح، و استراحت مناسب در طول فعالیت‌های روزمره باشد.

در موارد شدیدتر قوز کمری یا در صورتی که روش‌های غیرجراحی کارآمد نباشند، ممکن است نیاز به مداخله جراحی وجود داشته باشد. در این موارد، جراحی اصلاح قوز کمری ممکن است برای بهبود وضعیت عمودی نیمکره فقرات و کاهش علائم مرتبط با آن مورد استفاده قرار گیرد.

به هر حال، برای تشخیص صحیح و تعیین روش درمانی مناسب برای قوز کمری، توصیه می‌شود به یک پزشک متخصص ارتوپدی یا فیزیوتراپی مراجعه کنید. آنها می‌توانند بر اساس شدت و نوع قوز کمری شما، برنامه درمانی مناسب را تعیین کنند.



 

 

  • فهرست مطالب
    بیشتر بخوانید
    دیدگاه ها

    برای نظر دادن لطفا وارد شوید.

    به سبد خرید اضافه شد
    به علاقمندی ها اضافه شد
    0

    محصول در سبد خرید دارید

    مشاهده سبد خرید